Zou het niet super zijn als je in de huid van iemand anders zou kunnen kruipen, gewoon even een dag uit het leven van bijvoorbeeld iemand met heel leuk werk meemaken. Ongeveer zoals in de film Being John Malcovich. Met dit idee begon ik te werken aan een installatie die bestaat uit twee helmen die de dragers ervan onherroepelijk met elkaar verbindt door drager A te laten zien wat B eigenlijk zou zien als die niet zag wat A eigenlijk zou zien. Ze zien dus zo ongeveer door elkaars ogen.

Zonder zo'n Xi helm wordt datgene wat je ziet in je hersenen verwerkt tot een totaalbeeld, waarop je dan op een of andere manier reageert gewoon omdat je nou eenmaal zo of zus in elkaar zit. Met helm wordt jouw omgeving verwerkt door de hersenen van een andere persoonlijkheid die je vervolgens hopelijk waardevolle instrukties geeft over wat je het beste kunt doen of juist laten. Je bent volledig afhankelijk van elkaar, het is dus belangrijk dat je goed voor elkaar zorgt, elkaar vertrouwd en efficient met elkaar communiceert. Naarmate dat beter gaat wordt er steeds meer mogelijk, mischien is het zelfs mogelijk er zo goed in te worden dat je vergeet dat er iegenlijk iets heel vreemds aan de hand is.